جمعه ٠٣ آذر ١٣٩٦
اخبار > مخدرهای صفر و یک


  چاپ        ارسال به دوست

نشریه گنج نامه

مخدرهای صفر و یک

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در بدن انسان اجزای فوق العاده متنوعی وجود دارد که هر کدام در فرکانس های خاص به راحتی شروع به نوسان می کنند .

هدف بررسی امکان وجود هر گونه آثار وضعی موسیقی و سایر اصوات بر روی جسم ادمی و همچنین تغییرات فیزیولوژی ایجاد شده در

بدن در پی اعتیاد به یک موسیقی خاص است .

شاید رزونانس یا تشدید را از فصل سوم فیزیک پیش 1 به خاطر داشته باشید، که تعریفش بر اساس زیر بود

« اگر نیروی نوسانی به یک نوسانگر وارد شود طوری که بسامد نیرو با بسامد طبیعی نوسانگر برابر باشد در این صورت نوسانگر با بیشترین دامنه

نوسان میکند که به آن تشدید می گویند .»

در سال 1941 بود که پل معروف تکوما نروز علی رغم مقاومتش در برابر زلزله، سیل و طوفان، به دلایلی که در آن زمان ناشناخته بود به نوسان

افتاد و ویران گشت. که بررسی مهندسان آنان را به پدیده ای به نام تشدید رساند .

امروزه تشدید آنتن های موبایل توسط آنتن های BTS و امثالهم هست که  باعث انقلاب انتقال اطلاعات گشته است.

در بدن انسان اجزای فوق العاده متنوعی وجود دارد که هر کدام در فرکانس های خاص به راحتی شروع به نوسان می کنند. که به عنوان

نمونه می توان به تحقیقات صورت گرفته پیرامون غشاء لیزوزوم اشاره کرده که در اثر تشدید در طول موج های خاص صوتی پاره شده، آنزیم

هایش در فضا آزاد می شود و باعث تجزیه اجزای سلول مالک و حتی سلول های دیگر هم می شوند.

با استناد به تعریف و مصادیق فوق، همواره این ادعا وجود دارد که اصوات می توانند با تشدید اشیا، آنان را به نوسان در بیاورند و حتی می توان این

ادعا راکرد که از موج های صوتی می توان برای تخریب و تغییر شکل آن ها بهره برد.

 

 

 

 

 

هدف ما از توضیح مقدمات مذکور، برسی امکان وجود هر گونه آثار وضعی موسیقی و سایر اصوات بر روی جسم آدمی

بودیکی از این آثار، مخدر های صوتی اند، که اولین بار در سال 1839 میلادی اثر آن توسط « هاینریش ویلهلم داو » کشف شد، این دانشمند آلمانی فهمید که

اگر دو صوت را باریتمی یکسان و فرکانس متفاوت(حداکثر 31 هرتز) برای دو گوش پخش کنیم، با چیزی مثل هد فون و امثالهم پخش شود می تواند عامل

ترشح انتقال دهنده های عصبی خاصی شود. این اصوات را می توان در زیر موسیقی ها پنهان کرد و جذابیتشان را بالا برد؛ بدون این که شنونده

متوجه اثر آن نباشد، البته طیف گسترده ی استفاده از مخدر های صوتی، امروزه به صورت آگاهانه صورت می گیرد و افرادی از آن به عنوان عامل افیونی و ...

استفاده می کنند؛

این ادعا وجود دارد که گوش فرا دادن به این اصوات می تواند تجربه متفاوت مواد مخدر و محرک صنعتی و سنتی را در مغز به وجود آورند؛ این اختلاف فرکانس

های پخش شده در هر گوش می توانند اثر متفاوت هریک از مواد مخدر و محرک همچون کوکائین، تریاک، اسید، مورفین، آدرنالین، کراک هروئین، حشیش،

ماریجوانا، ریتالین و بسیاری از مواد دیگر و حتی الکل را درمغز مصرف کنند گان شبیه سازی کنند و نحوه ی اثر آن بدین صورت هست.

هر کدام از این اصوات با توجه به نوع و... می تواند باعث ترشح انتقال دهنده ی عصبی خاصی شود که به عنوان مثال می توان به سروتونین

اشاره نمود که ترشح آن به صورت نا همگون با تحریک عوامل صوتی می تواند تداعی کننده ی اثر استفاده از ریتالین باشد و فروشندگان این

مخدر های صوتی این گونه صوت را با نام ریتالین در بازار های اینترنتی با قیمت های بالا ارائه می کنند و کسانی هم که به این نوع از موسیقی معتاد شدند،

چاره ای جز خرید آن ندارند.

این نوع موسیقی می تواند با شرطی سازی در اثر ترشح موادی همچون دوپامین، که مادی ای فرح آمیز و نشاط آور است؛ باعث میل

بیشتر گرایش به آن ها می شود و این خود باعث وابستگی روانی افراد به دیجیتال دراگز می شوند.

حال اگر در جهت مخالف این استفاده های ناصحیح از موسیقی، پیشنهاد می شود تحقیقاتی در جهت چگونگی استفاده از آن در درمان بیماران

صورت بگیرد. یا با توجه به موارد فوق، اگر تحقیقاتی پیرامون این مساله که چگونه می توان با این ابزار ترشح انکفالین ها را تحریک کرد،

ظرفیت دستیابی به سبک جدیدی از بی هوشی ها و بی حسی ها در حین عمل جراحی دور از انتظار نخواهد بود.

برگرفته از نشریه گنج نامه


١٣:٤٨ - 1396/04/23    /    شماره : ٥٢٦٦٧    /    تعداد نمایش : ٤٦


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج